คนไททิ้งแผ่นดิน

หนังสือเล่มนี้พาเราย้อนกลับไปยังรากเหง้าของกลุ่มคนไทในยุคที่บ้านเมืองต้องเผชิญการรุกรานจากทัพของจูโกเหลียงแห่งแคว้นเสฉวน เนื้อเรื่องเริ่มจากปี พ.ศ. 768 เมื่อกองทัพใหญ่เคลื่อนเข้ามาในแผ่นดินทางตะวันตกเฉียงใต้ของจิ๋นซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของคนไท แม้คนไทจะต่อสู้อย่างสุดกำลังเพื่อปกป้องแผ่นดินและอิสรภาพของตน แต่ก็ต้านทานความชาญฉลาดและกำลังพลมหาศาลของอีกฝ่ายไว้ไม่ได้ สุดท้ายต้องยอมอยู่ภายใต้การปกครองของจิ๋น

หัวใจของเรื่องอยู่ที่ภาพของคนไทในยุคนั้นซึ่งแตกออกเป็นหลายแคว้น ทั้งการต่อสู้เพื่อทวงอิสรภาพคืนมา และการวิวาทกันเองในหมู่คนไทที่กลายเป็นจุดอ่อนสำคัญ หนังสือเล่มนี้จึงไม่ได้เล่าเพียงศึกสงคราม แต่ยังสะท้อนความขัดแย้งภายในและการประสานพลังของกลุ่มคนที่ต้องเลือกว่าจะยืนหยัดหรือล่าถอย

สารบัญของเล่มเปิดด้วยความเป็นไทและการกู้เมือง ตามด้วยความขัดแย้งระหว่างคนไทด้วยกันเอง ทัพจิ๋นบุกไท และทัพไทที่ยกเข้าไปในแดนจิ๋น ก่อนจะดำเนินไปสู่ตอนที่ผู้คนต้องทิ้งแผ่นดินเดิมและออกสู่แผ่นดินใหม่ พร้อมเรื่องราวความรักของบัวคำ ความแค้นของลิตงเจีย จามเดวี และเชียงแสใหม่

ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่สอดแทรกไว้ช่วยยืนยันว่าการที่คนไทไม่ยอมคุกเข่าให้แก่คนจิ๋นนั้นมีบันทึกอยู่ในจดหมายเหตุของจิ๋น อีกทั้งการที่แคว้นไทต่าง ๆ รวมกำลังกันขับไล่ทัพจิ๋นถึงสองครั้งและรุกเข้าไปใกล้เมืองหลวงตะวันตกของจิ๋นอย่างเมืองเช็งตู ก็มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์รองรับ

สำหรับผู้อ่านที่สนใจรากเหง้าของคนไทและเรื่องราวของผู้คนที่ต้องเลือกทิ้งแผ่นดินเดิมเพื่อปกป้องสิ่งที่ตนเชื่อ หนังสือเล่มนี้อาจเป็นอีกบทหนึ่งที่น่าค่อย ๆ อ่านและคิดตามไปกับชะตากรรมของพวกเขา