เรือนนพเก้า

เมื่อครั้งผอบแก้วแต่งงาน คนรอบตัวต่างอิจฉาในบุญวาสนาของเธอ เพราะเจ้าคุณรัชดาปริวรรตเจ้าบ่าวได้สร้างเรือนปั้นหยาเก้าห้องไว้เป็นเรือนหออย่างงดงามจนได้ชื่อว่า "เรือนนพเก้า" แต่เบื้องหลังความโอ่อ่ากลับซ่อนสิ่งหนึ่งไว้ นั่นคือการที่เรือนหลังนี้กลายเป็นกรงขังชีวิตของเธอไปจนวันสุดท้าย เมื่อวิญญาณของผอบแก้วถูกพันธนาการไว้กับเรือนด้วยตราบาปที่ถูกมองว่าเธอเป็นหญิงหลายใจไม่ต่างจากนางกากี เธอจึงต้องวนเวียนอยู่เพื่อตามหาของสำคัญบางอย่างที่ผูกพันกับชะตากรรมของเธอมาอย่างยาวนาน

ในเรือนหลังนั้นยังมีแหวนนพเก้าวงหนึ่งถูกเก็บซ่อนไว้ รูปทรงของมันทำเป็นเกล็ดคล้ายลำตัวงูขดเป็นวง หัวแหวนแผ่ออกคล้ายพังพานงูใหญ่ ประดับด้วยเพชรและพลอยอีกแปดชนิด ผ่านกาลเวลามานานจนหมองคล้ำ แหวนวงนี้ถูกฝังไว้ตามคำสั่งของพระยารัชดาปริวรรตให้ทนายหน้าหอจัดการฝังอาภรณ์ทุกชนิดที่ครั้งหนึ่งเคยมอบให้ภรรยาไว้ใต้เรือน เพื่อเก็บความทรงจำและความหลังทั้งหมดไว้ในเรือนหลังนั้นตลอดกาล โดยที่ผอบแก้วไม่เคยล่วงรู้เลยว่าแหวนสองวงที่ผูกพันเธอไว้นั้น วงหนึ่งถูกนลส่งคืนไปให้อดีตคู่หมั้นของเธอ และอีกวงกลับถูกฝังอยู่ในเรือนที่พันธนาการดวงวิญญาณของเธอนั่นเอง

เรื่องราวยังสะท้อนให้เห็นสถานภาพและบทบาทของสตรีในอดีตที่ถูกจำกัดด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของยุคสมัย พร้อมทั้งนำเสนอความเชื่อเรื่องกรรมในมุมที่สอดคล้องกับหลักพุทธศาสนาอย่างสมเหตุสมผล ผ่านเรื่องราวของหญิงที่ถูกตีตราและถูกล่ามไว้กับความหลัง จนกระทั่งวันเวลาผันผ่านและมีผู้คนหมุนเวียนเข้ามาอยู่ในเรือนหลังนั้น คำถามที่ชวนติดตามคือบ่วงรักและตราบาปที่รัดร้อยเธอไว้จะถูกปลดเปลื้องได้หรือไม่ หรือผอบแก้วจะต้องจองจำอยู่ในเรือนนพเก้าแห่งนี้ตลอดไป

ถ้าคุณชื่นชอบนิยายที่ชวนคิดเรื่องชะตากรรมของสตรีกับเงื่อนไขของสังคม และอยากติดตามว่าวิญญาณที่ถูกผูกพันไว้จะหาทางออกให้ตัวเองได้อย่างไร ลองเปิดเรือนนพเก้าแล้วค่อย ๆ สัมผัสความหลังที่ซ่อนอยู่ในทุกห้องของเรือนดูนะคะ