หนังสือปกเดียวกันคิดให้เล็กลง แล้วลงมือทำซะ

คิดให้เล็กลง แล้วลงมือทำซะ ชวนเรามองใหม่ว่าการเปลี่ยนแปลงตัวเองไม่จำเป็นต้องเริ่มจากเป้าหมายใหญ่ที่ฟังดูน่ากลัวเสมอไป Stephen Guise เล่าถึงแนวคิดก้าวเล็ก ๆ ที่จงใจย่อเป้าหมายให้จิ๋วจนน่าตลกและแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะทำไม่สำเร็จ อย่างการวิดพื้นเพียงครั้งเดียวแทนการออกกำลังกายสามสิบนาที หรือการเขียนวันละห้าสิบคำแทนการเขียนสามพันคำ เพราะเมื่อเป้าหมายเล็กพอ ความมุ่งมั่นที่ต้องใช้ก็น้อยลง แรงต้านที่จะไม่ลงมือทำก็ลดตาม และการได้ทำตามเป้าทุกวันยังทำให้เรารู้สึกดีกับตัวเองได้แม้ในวันที่ทำได้เพียงขั้นต่ำ ส่วนวันที่ทำได้มากกว่านั้นก็ถือเป็นโบนัสที่เพิ่มเข้ามา

หนังสือพาเราไปทำความเข้าใจการทำงานของสมองว่ามีส่วนอย่างไรกับการสร้างและรักษาพฤติกรรม พร้อมอธิบายความต่างระหว่างแรงจูงใจกับความมุ่งมั่น โดยชี้ว่าแรงจูงใจนั้นผูกกับความรู้สึกที่ผันผวนและคาดเดาได้ยาก ขณะที่ความมุ่งมั่นสามารถฝึกให้แข็งแรงขึ้นและช่วยให้เราทำตามตารางได้แม้ในวันที่ไม่มีไฟ นอกจากนี้ยังตั้งคำถามกับความเชื่อเรื่องการสร้างนิสัยให้สำเร็จใน 21 หรือ 30 วัน พร้อมบอกเล่าถึงระยะเวลาเฉลี่ยที่แท้จริงซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละคน

อีกเรื่องที่น่าสนใจคือความเครียดที่ทำให้ความมุ่งมั่นของเราต่ำลงและดึงพฤติกรรมเดิม ๆ ออกมาโดยง่าย ไปจนถึงสัญญาณที่บ่งบอกว่าพฤติกรรมหนึ่งกลายเป็นนิสัยของเราแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการไม่รู้สึกต้าน ไม่ต้องคิดก่อนทำ กลายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน จนบางทีก็รู้สึกน่าเบื่อไปเอง หนังสือจึงไม่ได้ให้แค่กำลังใจลอย ๆ แต่พาไปรู้จักกลยุทธ์ก้าวเล็ก ๆ กฎและขั้นตอนที่ช่วยให้เริ่มลงมือได้จริง แม้กับคนที่เคยผัดวันประกันพรุ่งซ้ำ ๆ

ถ้าคุณมีเรื่องใหญ่ที่คิดไว้มานานแต่ยังไม่เคยได้เริ่มสักที ลองเปิดเล่มนี้แล้วปล่อยให้ตัวเองได้เห็นว่าการเริ่มจากก้าวที่เล็กที่สุดอาจเป็นจุดที่ไม่ต้องรอให้พร้อมอีกต่อไป