หนังสือปกเดียวกันสูตรอาหารลับฉบับจิ้นหยาง

จินหยาง อดีตองครักษ์หน่วยลับของฮ่องเต้ ผู้เคยหันหลังให้หน่วยของตนเองเพื่อแลกกับสิ่งที่เขาเชื่อว่าสำคัญ เขาเลือกเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยทักษะการทำอาหารที่ฝึกฝนจนช่ำชอง หวังเปิดร้านเล็กๆ ของตัวเองและใช้ชีวิตตามใจ แต่โชคชะตากลับพาเขาก้าวเข้าไปในจวนของหวังรุ่ยเสวียน ขุนนางกังฉินแห่งราชสำนัก ผู้มีใบหน้างดงามและเต็มไปด้วยความลับที่เก็บงำไว้เบื้องหลังรอยยิ้ม

ทั้งสองคนเริ่มต้นจากความไม่ไว้วางใจ จินหยางรู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นขุนนางกังฉิน ส่วนหวังรุ่ยเสวียนก็สัมผัสได้ว่าชายผู้นี้ต้องซ่อนอะไรบางอย่างไว้ แต่ท่าทีหยอกเย้าและรอยยิ้มระหว่างทำอาหารของจินหยางกลับค่อยๆ ทำให้คนที่ระวังตัวเสมออย่างหวังรุ่ยเสวียนทำตัวเด็ดขาดด้วยไม่ลง แม้นิสัยจะดูไม่ลงรอยกัน แต่บางความคิดของทั้งสองกลับตรงกันจนน่าประหลาด

เรื่องราวดำเนินไปท่ามกลางกลิ่นอายราชสำนักจีน การชิงไหวชิงพริบของผู้คน และปมในอดีตที่ตามหลอกหลอน ทั้งอดีตของจินหยางที่เกี่ยวข้องกับความซื่อสัตย์และความภักดี และอดีตของหวังรุ่ยเสวียนที่เต็มไปด้วยความทุกข์ที่บอกใครไม่ได้ รวมถึงการล้างแค้นที่กลายเป็นแรงผลักดันให้อีกฝ่ายยังคงมีชีวิตอยู่ อาหารในเรื่องจึงมีสองความหมาย ทั้งสิ่งที่หล่อเลี้ยงร่างกาย และสิ่งที่หล่อเลี้ยงหัวใจให้คนสองคนก้าวเดินต่อไป

เรื่องนี้ชวนตั้งคำถามว่าแท้จริงแล้วความซื่อสัตย์ภักดีต้องเป็นเช่นไร และคนที่ดีนั้นต้องเป็นเช่นไร เมื่อคนเรามีหลายแง่มุมที่ไม่ได้เผยออกมาให้เห็นทั้งหมด หากคุณสนใจเรื่องราวของผู้คนในราชสำนักจีนที่ผสมเรื่องเล่าประวัติอาหารเข้ากับการทวงแค้น และอยากติดตามว่าจินหยางกับหวังรุ่ยเสวียนจะจัดการกับความไม่ไว้วางใจและอดีตของแต่ละคนอย่างไร ลองเปิดเข้าไปทำความรู้จักทั้งสองคนดูนะ