หนังสือปกเดียวกันแสงจันทร์พรางใจ

ณ เมืองเยี่ยเม่ยสุดเขตชายแดน จีเฟิ่งจิ่วคือชายหนุ่มรูปงามผู้ทรงอิทธิพลเหนือใครในเมือง แต่แล้วก็มีหญิงสาวผู้หนึ่งกล้าบุกเข้ามาหาเขาถึงที่ เปิดฉากรุกใส่เขาอย่างไม่เกรงกลัว แถมยังมาหาได้เพียงยามค่ำคืนเท่านั้น ราวกับนางเป็นปีศาจแมวจำแลงกายมาปั่นหัวและเรียกร้องให้เขาข่มเหงนางไม่รู้จักจบสิ้น

หญิงสาวผู้นั้นคือหยงเฟยเยี่ย ประมุขสาวน้อยคนล่าสุดของสกุลหยง หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ลี้ลับของเมืองเยี่ยเม่ย ตระกูลของนางมีพลังเสี่ยงทายอนาคตและควบคุมต้นไม้ใบหญ้าในป่าเขาได้ ทว่าพลังนี้มาพร้อมคำสาป กลางวันใบหน้าของผู้มีสายเลือดแม่มดตระกูลหยงจะแก่ชราอัปลักษณ์ราวกับคนวัยเจ็ดสิบแปดสิบ ผู้เป็นประมุขน้อยจึงมีชีวิตสองด้าน ทั้งร่างที่แท้จริงยามราตรีและภาพลักษณ์ที่ต้องซ่อนเร้นยามตะวันสาดส่อง

เมื่อมารดาจากไปก่อนจะไขวิธีถอนคำสาปประจำตระกูล ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มเขินอายยามเอ่ยถึงคืนเข้าหอในวันแต่งงาน หยงเฟยเยี่ยจึงตีความไปเองว่าตนต้องมีสัมพันธ์กับชายสักคนหนึ่งเพื่อปลดเปลื้องคำสาป นางจึงหมายตาจีเฟิ่งจิ่ว ชายเจ้าสำราญที่ขึ้นชื่อเรื่องกิตติศัพท์ฝีมือเป็นที่เล่าขานไปทั่ว ราวกับเขาเป็นยาดีที่พร้อมให้แม่มดสาวนำมาใช้เป็นวัตถุดิบถอนคำสาป

การเผชิญหน้ากันระหว่างมนุษย์หน้าหนากับมนุษย์มั่นหน้าคู่นี้จึงเต็มไปด้วยความบ้าบอปนขำขัน นางเอกชวนพระเอกขึ้นเตียงด้วยหน้าตาแป๋วแหว๋วราวกับชวนไปยิงนกตกปลา ส่วนพระเอกก็เป็นชายงามผู้พิถีพิถันเรื่องการบำรุงผิวพรรณจนน่าตกใจ เรื่องราวไม่ได้มีเพียงความสนุกสนานเท่านั้น แต่ยังชวนให้คิดถึงการยอมรับตัวตนของคนที่เรารัก ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ประหลาดหรือใบหน้าแสนอัปลักษณ์ขนาดไหน ถ้ารักกันจริงก็รักได้

ใครที่ชอบนิยายรักแนวเบาสมอง มีปมคำสาปและพลังลี้ลับแฝงอยู่ ลองเปิดเข้าไปทำความรู้จักหยงเฟยเยี่ยกับจีเฟิ่งจิ่วดูสักครั้ง แล้วค่อยลุ้นไปด้วยกันว่านางจะถอนคำสาปของตระกูลได้หรือไม่ และคนทั้งคู่จะเรียนรู้ที่จะยอมรับกันและกันได้อย่างไร