หนังสือปกเดียวกันเรื่องจริงของฮาจิ ตำนานสุนัขยอดกตัญญู

หนังสือเล่มนี้เล่าถึงฮาจิโกะ สุนัขพันธุ์อาคิตะที่เดินทางจากเมืองโอดาเตะมาเป็นของขวัญให้แก่ลูกสาวของศาสตราจารย์เอซาบูโร อูเอโนะ ในย่านชิบูย่า กรุงโตเกียว ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1924 ฮาจิโกะผูกพันกับศาสตราจารย์จนกลายเป็นกิจวัตร ทั้งการเดินไปส่งท่านที่สถานีรถไฟชิบูย่าในทุกเช้า และการกลับมารอรับที่จัตุรัสสถานีในเวลาเดิมของทุกเย็น ราวกับตั้งนาฬิกาไว้ในใจ

ระหว่างวันเดินเล่นด้วยกันในวันหยุด ศาสตราจารย์ได้เล่าเรื่องราวสารพัดให้ฮาจิโกะฟัง ทั้งเรื่องธรรมชาติ ต้นไม้ ดอกไม้ เด็ก ๆ และเรื่องซุบซิบของผู้คนในละแวกนั้น คำพูดหนึ่งที่ท่านมักเอ่ยกับสุนัขคู่ใจเสมอคือ "ฉันสัญญานะฮาจิโกะ สัญญาจริง ๆ" และเสียงไม้เท้าหุ้มเงินที่กระทบพื้นยามท่านเดินอยู่ข้าง ๆ ก็เป็นอีกเสียงหนึ่งที่ฮาจิโกะจดจำและคอยฟังอยู่เสมอ

วันหนึ่งศาสตราจารย์ไม่ได้ขึ้นรถไฟกลับบ้านอีกเลย เพราะเส้นเลือดในสมองแตกจนท่านเสียชีวิตลง การรอคอยที่ยาวนานนับสิบปีจึงเริ่มต้นขึ้น ณ สถานีชิบูย่า ที่ที่ฮาจิโกะยังคงไปนั่งเฝ้าอยู่ทุกเย็นอย่างสงบนิ่ง ไม่ยอมลุกไปไหน แม้ผู้คนจะคุ้นเคยกับภาพนั้น และแม้บางครั้งจะมีเสียงบ่นจากผู้โดยสารและเจ้าหน้าที่อยู่บ้าง เรื่องราวความภักดีนี้เองที่ทำให้ฮาจิโกะกลายเป็นที่จดจำของผู้คนจำนวนมาก จนมีการสร้างรูปปั้นเพื่อสดุดีขึ้นในปี ค.ศ. 1934 ก่อนที่ฮาจิโกะจะจากไปด้วยโรคพยาธิหนอนหัวใจในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1935

หนังสือถ่ายทอดเรื่องราวจากเรื่องจริงได้อย่างอบอุ่น ผ่านชีวิตประจำวันเรียบง่ายของคู่หูต่างวัยต่างสปีชีส์ ที่ค่อย ๆ หล่อเลี้ยงความผูกพันให้เติบโตไปพร้อมกับคำมั่นสัญญาที่ศาสตราจารย์คอยรักษาไว้เสมอ เว้นแต่ข้อสุดท้ายที่ท่านไม่ได้ตั้งใจละเลย แต่ฮาจิโกะกลับไม่มีโอกาสได้ทวงสัญญาข้อนั้นเลย ใครที่ชื่นชอบเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างคนกับสุนัข และอยากติดตามว่าฮาจิโกะใช้ชีวิตอย่างไรผ่านฤดูและปีที่ผ่านไป ลองเปิดหนังสือเล่มนี้ดู แล้วคุณจะได้รู้จักการรอคอยที่เงียบงันแต่อบอุ่นนี้มากขึ้น