ดอกไม้ใต้หมอน

นวนิยายของประภัสสร เสวิกุล เล่มนี้พาเราเข้าไปรู้จักบ้านหลังเก่าหลังหนึ่ง ที่มีแสงแดดลอดผ่านยามเช้าและมีแสงดาวสาดส่องยามค่ำคืน ภายใต้หลังคาเดียวกันนั้นมีเด็กสามคน คือ แจ๊ค โจ๊ค และแหม่ม อาศัยอยู่กับพ่อเลี้ยงเดี่ยวผู้เงียบขรึม เย็นชา และแสดงความรักในแบบที่ไม่ค่อยเข้าใกล้ผู้ใด

เด็กทั้งสามเติบโตขึ้นพร้อมบาดแผลในใจที่แตกต่างกัน ความรู้สึกที่มีต่อคำว่า "แม่" ของแต่ละคนจึงไม่เหมือนกันเลย คนหนึ่งโหยหาแม่อย่างสุดหัวใจ ราวกับภาพในฝันที่ตามหาไม่เคยเจอ อีกคนเก็บความเกลียดชังต่อแม่ไว้แน่นจนอึดอัดในอก ส่วนอีกคนแทบไม่เหลือความทรงจำเกี่ยวกับแม่อยู่เลยแม้แต่เศษเสี้ยว เดาว่าคำ ๆ นี้คงมีความหมายไม่เหมือนกันในใจของทั้งสามคน

ท่ามกลางความยากจนและความจริงอันโหดร้ายของชีวิต ทั้งสามพี่น้องยังต้องยืนหยัดบนวิถีทางของตนเอง โดยมีความรัก ความหวัง และความฝันคอยประคองหัวใจให้ก้าวต่อไป ดอกไม้ที่เด็กแต่ละคนแอบซุกไว้ใต้หมอนในค่ำคืนหนึ่งจึงเป็นเสมือนสิ่งที่ช่วยเผยความงามของหัวใจ หรืออาจกลายเป็นหนามที่ทิ่มลึกอยู่ในจิตวิญญาณก็เป็นได้ หนังสือเล่มนี้จึงแตะทั้งความอบอุ่นและความเจ็บปวดในครอบครัวเดียวกัน ผ่านเรื่องราวของคนที่ผูกพันกันด้วยสายเลือดแต่กลับเต็มไปด้วยระยะห่าง

ถ้าคุณชอบนวนิยายที่เล่าเรื่องครอบครัวอย่างละเอียดอ่อน และชวนให้คิดถึงความหมายของคำว่าแม่ในมุมที่ต่างกันออกไป ลองเปิด ดอกไม้ใต้หมอน แล้วค่อย ๆ ทำความรู้จักแจ๊ค โจ๊ค และแหม่มไปพร้อมกันนะคะ