โรงเรียนคาถาวิเศษ

โรงเรียนคาถาวิเศษเล่มนี้คือรวมเรื่องสั้นกึ่งนิทานของมิฆาเอ็ล เอ็นเด้ นักเขียนเจ้าของผลงาน โมโม่ ซึ่ง ชลิต ดุรงค์พันธุ์ แปลจากต้นฉบับภาษาเยอรมัน เรื่องสั้นในเล่มเขียนขึ้นในวาระและสถานที่ต่าง ๆ กัน บางเรื่องถูกทำเป็นหนังสือภาพสำหรับเด็ก บางเรื่องเคยตีพิมพ์เป็นเรื่องเดี่ยวเล่มเล็ก ๆ หลายเรื่องเป็นผลงานในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตเขา ก่อนจะเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2538 นับเป็นอีกทางหนึ่งที่ผู้อ่านไทยจะได้รู้จักจินตนาการและมุมมองต่อโลกของนักเขียนผู้นี้ในรูปแบบที่เบาสบายแต่แฝงแง่คิด

ชื่อเรื่องอย่างโรงเรียนคาถาวิเศษชวนให้คิดถึงโลกที่เวทมนตร์ไม่ใช่เรื่องไกลตัว และในเล่มนี้ยังมีเรื่องราวที่เล่นกับความคิดเรื่องความปรารถนา คือมีแนวคิดว่าใครจะใช้คาถาวิเศษได้ต้องมีพลังความปรารถนาอยู่ในตัวและรู้จักดึงมันออกมาใช้เมื่อต้องการ แต่การทำเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะก่อนอื่นเราต้องค้นหาให้ได้ก่อนว่าความปรารถนาที่แท้จริงของเราคืออะไร แล้วทำความรู้จักกับมันอย่างเปิดเผยและซื่อสัตย์ ส่วนที่เหลือจึงจะค่อยตามมาเอง

อีกตอนที่หยิบมาเล่าไว้ในเล่มคือเรื่องของความลับของเลนเชน ที่แม่มดคิดหาทางช่วยเด็กคนหนึ่งด้วยการมอบน้ำตาลวิเศษสองก้อน ให้ใส่ลงในแก้วชาหรือกาแฟของพ่อกับแม่ โดยน้ำตาลนั้นไม่ทำให้เจ็บปวดใด ๆ เพียงแต่เมื่อทั้งสองกินเข้าไปแล้วขัดใจเด็กคนนั้น พวกเขาจะตัวเล็กลงครึ่งหนึ่งทุกครั้ง กลายเป็นข้อเสนอที่ฟังดูตลกแต่ก็ชวนคิดถึงอำนาจ ความโกรธ และวิธีที่เด็กอยากจัดการกับผู้ใหญ่ในครอบครัวของตัวเอง

ด้วยความที่เป็นเรื่องสั้นกึ่งนิทานหลายเรื่องรวมกัน เล่มนี้จึงเหมาะกับคนที่ชอบเรื่องเล่าสั้น ๆ จบในตอน ชอบจินตนาการแบบนิทานที่ไม่ได้มีแค่เด็กชายเด็กหญิงกับปราสาท แต่เสียดสีและตั้งคำถามกับโลกของผู้ใหญ่ไปพร้อมกัน ถ้าคุณสนใจว่ามิฆาเอ็ล เอ็นเด้จะพาไปพบโลกแบบไหนในแต่ละเรื่อง และอยากลองไล่อ่านช้า ๆ ทีละเรื่องเพื่อดูว่าเรื่องไหนจะชวนให้หยุดคิดนานที่สุด ลองเปิดโรงเรียนคาถาวิเศษเล่มนี้ดู แล้วปล่อยให้ความปรารถนาเล็ก ๆ ในใจคุณได้ลองพูดคุยกับมันดูสักครั้ง