ทำไมต้องแสร้งโง่

ทำไมต้องแสร้งโง่ ชวนเรามองใหม่ว่าความฉลาดที่แท้จริงอาจไม่ได้อยู่ที่การเป็นคนหัวไวหรือตอบโต้เก่งที่สุดเสมอไป แต่คือการรู้จักวางตัวอย่างนอบน้อมถ่อมตน ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้ผู้คนอยากเข้าใกล้และอยากร่วมงานด้วย

แก่นของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่แนวคิดเรื่องการ “แสร้งโง่” ในฐานะท่าทีของการใช้ชีวิตและการทำงาน ผู้เขียนอย่างอิบูคิ ทาคาชิ ชวนพิจารณาว่าเมื่อเราไม่โต้เถียงเพื่อเอาชนะ ไม่แก่งแย่งช่วงชิง และไม่เพาะสร้างความแค้น ก็จะได้รับการเคารพนับถือมากขึ้น ขณะเดียวกัน การไม่ปล่อยให้อารมณ์โกรธครอบงำยังช่วยให้เราวินิจฉัยปัญหาได้อย่างสุขุมเยือกเย็น และเมื่อไม่หนีความจริง ความสามารถในเชิงปฏิบัติก็จะค่อย ๆ ถูกพัฒนาให้เกิดขึ้นได้จริง

อีกแง่มุมที่หนังสือหยิบมาคุยคือภาพของ “คนฉลาด” ที่มักตัดสินไปตามความรู้สึกว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้ทำไม่ได้ หรือเป้าหมายนี้ไม่มีทางบรรลุจนพลาดโอกาสไปเอง ต่างจากแนวคิดที่ว่าความสามารถแท้จริงไม่ได้วัดกันที่ความรู้เพียงอย่างเดียว แต่หมายถึงการลงมือปฏิบัติ ส่วนคนที่เชื่อว่าตัวเองหัวดีก็อาจติดอยู่กับเกียรติยศศักดิ์ศรี ไม่ยอมถามใครและต้อนรับผู้คนไม่เป็น จนชีวิตอาจจบลงอย่างที่ภาษิตโบราณว่าไว้ “คนฉลาดมักตกเป็นเครื่องมือของคนโง่” นอกจากนี้ การยอมทำตัวเหมือนไร้ความสามารถยังเปิดพื้นที่ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาได้พัฒนาตัวเองและเติบโตเป็นบุคลากรที่โดดเด่น

ทั้งหมดนี้ร้อยเรียงอยู่ในหมวดจิตวิทยาและการพัฒนาตนเอง ที่เหมาะกับคนทำงานหรือใครก็ตามที่อยากทบทวนท่าทีของตัวเองต่อความสำเร็จและความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง หากคุณสนใจว่าการลดความถือดีลงสักหน่อยจะเปลี่ยนวิธีที่เราอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างไร ลองเปิดหนังสือเล่มนี้แล้วค่อย ๆ คิดตามไปพร้อมกัน