หนังสือปกเดียวกันวาระสุดท้ายของซาร์นิโคลัสที่ 2 คำให้การของเด็กรับใช้ในห้องเครื่อง

วาระสุดท้ายของซาร์นิโคลัสที่ 2 คำให้การของเด็กรับใช้ในห้องเครื่อง เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่พาเราย้อนไปสู่ช่วงเดือนสุดท้ายในพระชนม์ชีพของซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียและครอบครัวราชวงศ์โรมานอฟ ผู้เล่าเรื่องคือชายชราผู้หนึ่งที่ออกตัวว่าเขาคือเลโอนิด ซิดนิยอฟ หรือที่เรียกกันว่าเลออนก้า เด็กรับใช้ในห้องเครื่องของคฤหาสน์อิปาติเยฟ เด็กหนุ่มชาวรัสเซียผู้มีชื่อปรากฏอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์จริง และเป็นผู้รอดชีวิตจากคืนแห่งการสังหารหมู่ครั้งนั้น เขาคือพยานผู้เห็นเหตุการณ์คนสุดท้ายที่ยังมีชีวิต และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นผู้กุมความลับเกี่ยวกับราชวงศ์โรมานอฟไว้มากกว่าที่ใครจะคาดถึง

เรื่องราวเริ่มจากวันที่ 20 มิถุนายน 1918 เมื่อทุกคนถูกกักบริเวณอยู่ในคฤหาสน์อิปาติเยฟ และมีจดหมายลับแจ้งมาว่ามีทหารผู้ภักดีอาสาจะเข้ามาช่วยทุกคนออกไป ความหวังนั้นค่อย ๆ พาเราไปจนถึงเหตุการณ์สังหารหมู่ในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 16 ต่อเช้าวันที่ 17 กรกฎาคม 1918 รวมทั้งเรื่องหลังจากนั้นที่พระศพของพระโอรสและพระธิดาสองพระองค์หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

สิ่งหนึ่งที่ทำให้เรื่องนี้น่าติดตามคือรายละเอียดในชีวิตประจำวันของครอบครัวที่ถูกกักขัง ทั้งสภาพความเป็นอยู่ภายในบ้านหลังนั้น การพยายามติดต่อกับโลกภายนอก และการเย็บซ่อนเพชรพลอยไว้ในเสื้อผ้าของพระราชินี ตลอดจนเรื่องราวที่เชื่อมโยงกับพระญาติองค์อื่น ๆ ของนิโคลัสและอเล็กซานดรา จดหมายโต้ตอบและวัตถุพยานที่อ้างถึงในนวนิยายมีอยู่จริงและได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์หลายแห่งทั่วโลก ทำให้เรื่องที่อ่านรู้สึกใกล้ตัวและสมจริงขึ้นมาก

แม้ผู้อ่านจะรู้อยู่แล้วว่าจุดจบของเรื่องนี้มืดหม่นเพียงใด แต่การเล่าเรื่องก็ยังชวนให้ลุ้นและหวังว่าอาจมีทางใดทางหนึ่งที่เรื่องจะพลิกไปได้ ที่น่าสนใจคือคำถามที่ว่า ความจริงที่ชายชราผู้นี้ปิดบังมานานนั้นคืออะไรกันแน่ และบทบาทของเขาในคืนนั้นลึกซึ้งเพียงไหน ถ้าคุณสนใจประวัติศาสตร์ราชวงศ์โรมานอฟและชอบเรื่องเล่าที่มีปมความลับของพยานผู้รอดชีวิต ลองเปิดหนังสือเล่มนี้แล้วค่อย ๆ ติดตามคำให้การของลีออนก้าไปด้วยกันดูนะ