หนังสือปกเดียวกันคัมภีร์ 42 บท ปฐมคัมภีร์พระพุทธศาสนาพากย์จีน

คัมภีร์ 42 บท ปฐมคัมภีร์พระพุทธศาสนาพากย์จีน เป็นคัมภีร์ที่ถือกันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการวางรากฐานพระพุทธศาสนาจากอินเดียสู่แผ่นดินจีนเมื่อราว 1,900 ปีก่อน เรื่องราวเริ่มในยุคของพระเจ้าฮั่นหมิงตี้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ผู้ทรงสุบินเห็นเทวองค์หนึ่งมีวรรณะดั่งทองเหาะมายังพระตำหนัก และได้รับการพยากรณ์ว่าเทวองค์นั้นคือพระพุทธเจ้า พระองค์จึงส่งคณะทูตสิบสองคนออกไปสืบหาพระพุทธศาสนายังกษาณประเทศ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียหรือประเทศปากีสถานในปัจจุบัน คณะทูตกลับมายังจีนพร้อมคัมภีร์และพระสูตรจำนวนหนึ่ง รวมทั้งพระสงฆ์ชาวอินเดียสองรูป คือพระกาศยปมาตังคะและพระธรรมรัตน์ ผู้ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในจีนตราบจนมรณภาพ ศึกษาวัฒนธรรม เรียนรู้ภาษา และแปลพระสูตรคำสอนจากภาษาอินเดียเป็นภาษาจีน โดยปรับถ้อยคำให้เข้าใจง่ายขึ้นสำหรับคนจีนทุกชนชั้นวรรณะ

น่าสนใจว่าชาวจีนในยุคนั้นมิได้ต้อนรับแนวคิดใหม่นี้ในทันที เพราะคำสอนในคัมภีร์เน้นการปล่อยวางและการหลุดพ้น ให้คนออกจากเรือนเพื่อแสวงหาความสงบสันโดษและโมกขธรรม ขณะที่แนวคิดเดิมของลัทธิขงจื๊อและคัมภีร์เต้าเต๋อจิงยังกลมกลืนกับวิถีชีวิตและการปกครองของจีนมากกว่า ต่อมาพระพุทธศาสนาจึงหยั่งรากลึกลงในแผ่นดินจีน เติบโตเคียงไปกับปรัชญาดั้งเดิมอย่างเต๋าและขงจื๊อ จนต่อยอดเป็นเซ็นและมหายานในเวลาต่อมา

เมื่อเทียบเคียงคำสอนทั้ง 42 บทกับคำสอนในพระสูตรบาลี พบว่ามีเรื่องราวและวิธีอธิบายธรรมตรงกันอยู่หลายบท เช่น หลักที่ว่าที่ใดมีความรัก ที่นั่นย่อมมีความทุกข์ และความจริงเรื่องอนิจจังของทุกสิ่งในโลก หากคุณสนใจรากเหง้าของพุทธศาสนาในจีนและคำสอนที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ลองเปิดคัมภีร์เล่มนี้แล้วค่อย ๆ อ่านไปทีละบทดูนะคะ