หนังสือปกเดียวกันผู้นำกลางทะเลทราย

เรื่องนี้เป็นนิทานธรรมที่เล่าถึงพ่อค้าหนุ่มผู้กล้าหาญ ซึ่งพากองเกวียนห้าร้อยเล่มบรรทุกสินค้าเดินทางข้ามทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไพศาล เพื่อไปค้าขายยังเมืองไกล การเดินทางผ่านผืนทรายที่ร้อนระอุทำได้เพียงยามค่ำคืนเท่านั้น โดยต้องอาศัยผู้นำทางที่ชำนาญการดูดาวกำหนดทิศทางคอยนำขบวนเกวียนให้เคลื่อนไปอย่างปลอดภัย

เมื่อเหลือระยะทางอีกเพียงหนึ่งโยชน์สุดท้ายก่อนพ้นทะเลทราย พ่อค้าหนุ่มตัดสินใจให้ทิ้งน้ำและฟืนที่คิดว่าไม่จำเป็นลง เพื่อให้เกวียนเบาและเดินทางได้เร็วขึ้น แต่ความประมาทนั้นกลับนำพาความเดือดร้อนมา เมื่อผู้นำทางซึ่งเหนื่อยอ่อนจากการเฝ้าดูดาวมาหลายคืนเผลอหลับไป ขบวนเกวียนจึงหลงออกนอกเส้นทางและวกกลับเข้าสู่กลางทะเลทรายอีกครั้ง ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พวกเขากลับต้องหยุดพักอยู่กลางความร้อนระอุโดยไม่มีน้ำและฟืนเหลืออยู่เลย

ท่ามกลางความสิ้นหวังของเหล่าบริวาร พ่อค้าหนุ่มเลือกที่จะไม่ยอมแพ้ เขาออกเดินค้นหาแหล่งน้ำด้วยตนเอง จนพบกอหญ้าคาที่ขึ้นอยู่ในผืนทรายแห้งแล้ง และเชื่อว่าภายใต้กอหญ้านั้นต้องมีน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตซ่อนอยู่ เขาจึงสั่งให้คนขุดลงไปลึกถึงหกสิบศอกจนกระทบแผ่นหิน แล้วทุบแผ่นหินนั้นจนพบสายน้ำที่ไหลรินขึ้นมา ช่วยให้ทุกคนรอดชีวิตและเดินทางข้ามทะเลทรายได้สำเร็จในที่สุด

เรื่องราวนี้ชวนให้คิดถึงความสำคัญของความไม่ท้อแท้ ซึ่งเป็นคุณสมบัติของผู้นำที่แท้จริง เพราะเมื่อเผชิญกับอุปสรรคใหญ่หลวงเพียงใด ผู้ที่ไม่ยอมจำนนต่อความสิ้นหวังย่อมพบทางออกเสมอ หากคุณกำลังมองหาเรื่องเล่าสั้น ๆ ที่แฝงข้อคิดเรื่องภาวะผู้นำและความเพียร ลองหยิบเล่มนี้มาอ่านแล้วค่อย ๆ คิดตามไปพร้อมกันดูนะ