สุขนอกสูตร

หนังสือ "สุขนอกสูตร" ของสุปรียา ห้องแซง เล่าเรื่องจริงของหญิงสาวจากธรรมศาสตร์ที่ตัดสินใจวางปริญญาแล้วกลับไปทำนาที่บ้านเกิดในอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร

เรื่องเริ่มจากเส้นทางที่เธอเลือกเอง เธอเป็นลูกแม่โดมที่ไม่สนใจลาภยศ ตำแหน่ง คำสรรเสริญ หรือความเจริญของเมืองหลวง ทั้งที่หนุ่มสาวจากชนบทจำนวนมากมักวิ่งเข้าหาสิ่งเหล่านั้น เมื่อเธอรู้สึกโดดเดี่ยวและไร้รากเมื่ออยู่ในแผ่นดินอื่น เธอจึงเริ่มตั้งคำถามกับวิถีชีวิตในเมืองหลวง และตัดสินใจกลับไปยังแผ่นดินที่เธอเป็นผู้เลือกเอง

แกนของหนังสือคือคำถามว่าความสุขอยู่ตรงไหน ผู้เขียนทดสอบตัวเองว่าจะยืนหยัดตามความเชื่อของตนได้หรือไม่ แม้มันจะสวนกับความคาดหวังของคนรอบข้าง และแม้ยังไม่รู้ล่วงหน้าว่าปลายทางนั้นจะให้ความสุขที่แท้จริงหรือเปล่า เรื่องจึงไม่ได้มีแค่การเปลี่ยนที่อยู่ แต่เป็นการมองกลับไปที่สิ่งที่คนส่วนใหญ่นิยามว่าเป็นความสำเร็จ

ผู้เขียนเคยลองเขียนเป็นนิยาย แต่เห็นว่าเรื่องของตัวเองเรียบเรียงเป็นนิยายได้ยาก จึงเลือกเขียนเป็นความเรียงไปก่อน หนังสือจึงไม่ใช่บันทึกประจำวัน เพราะเธอเลือกหยิบเหตุการณ์ในความทรงจำที่ประทับใจและพลิกชีวิตจากสิ่งที่ไม่ดีให้กลายเป็นสิ่งดีขึ้น ตั้งแต่ความพยายามเรียนจนเข้ารั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ทั้งที่มาจากชายขอบ การทำงานอาสาสมัคร ไปจนถึงการไม่รังเกียจงานพื้นฐาน ไม่ว่าจะเป็นการล้างจาน เช็ดถู หรือรับใช้คนอื่น

เรื่องราวช่วงที่เขียนครอบคลุมตั้งแต่ปี 2549 ถึง 2552 ซึ่งเป็นช่วงที่ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปมาก จากเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ สู่กรุงเทพฯ และขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้านที่มุกดาหาร จนได้ทำไร่ ทำนา ทอผ้า และปลูกผัก ท่ามกลางความไม่เข้าใจของผู้คนในหมู่บ้าน ทั้งความเหนื่อยกาย แดดฝนที่ต้องเผชิญ และความรู้สึกของพ่อแม่ที่ผิดหวังลึก ๆ ซึ่งเธอเองก็แคร์ไม่น้อย ก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างตรงไปตรงมา

หนังสือมีข้อความแนะนำจากกิตติ สิงหาปัด และสุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ หากคุณสนใจว่าคนเราจะนิยามความสุขด้วยมาตรฐานของตัวเองได้อย่างไร และอยากเห็นว่าความกล้าที่จะใช้ชีวิตตามความเชื่อหน้าตาเป็นอย่างไรในชีวิตจริง ลองติดตามการเดินทางของเธอไปพร้อมกันดูนะ