มหายาน : ภาษาคน-ภาษาธรรม

สุมาลี มหณรงค์ชัย ชวนเรามองคำว่า "มหายาน" ผ่านสองภาษาที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง ภาษาธรรมเกิดจากการหยั่งเห็นความจริงว่าสิ่งทั้งหลายว่างเปล่าจากแก่นสาร ทุกอย่างจึงล้วนอาศัยเหตุปัจจัยและกันและกันดำรงอยู่ ต่างมีค่าเท่าเทียมกัน ส่วนภาษาคนนั้นถูกบัญญัติขึ้นจากการแบ่งแยกและเปรียบเทียบ มองแบบยกตนข่มท่านจนมหายานกลายเป็นสิ่งที่อยู่เหนือทางสายอื่นด้วยเหตุผลนานัปการตามแต่จะอ้าง

หนังสือเล่มนี้จึงพาผู้อ่านสำรวจเส้นทางความคิดของมหายานตั้งแต่ความขัดแย้งภายหลังพระพุทธปรินิพพาน พัฒนาการสู่มหายาน การเปลี่ยนจากตรียานสู่ตรีกาย มรรคาแห่งโพธิสัตว์ ไปจนถึงแดนพำนักแห่งพุทธเกษตร และบทสรุปแห่งมหายาน เพื่อให้เห็นว่าทั้งสองมุมมองนั้นแตกต่างกันอย่างไร และอะไรคือสิ่งที่อยู่เบื้องหลังการให้ความหมายเดียวกันในสองแบบ

ถ้าคุณสนใจพุทธศาสนาในฐานะแนวคิดที่ต้องคิดตาม ไม่ใช่แค่รับมา และอยากลองตั้งคำถามกับคำที่เราคุ้นเคยกันดี เล่มนี้น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทางที่ชวนให้หยุดคิดและทบทวนความเข้าใจเดิม ๆ ของตัวเองดูสักครั้ง