หนังสือปกเดียวกันเต้าเต๋อจิง

เต้าเต๋อจิงคือคัมภีร์ภาษาจีนโบราณที่ผู้คนรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า “คัมภีร์เต๋า” เชื่อกันว่าเล่าจื๊อ (เหลาจื่อ) ปราชญ์จีนโบราณเป็นผู้ประพันธ์ แม้เนื้อหาบางส่วนจะมีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช และบางตอนถูกเขียนหรือเรียบเรียงขึ้นภายหลัง คัมภีร์นี้มีอักษรจีนราว 5,000–5,500 ตัว แบ่งออกเป็นสองภาค คือเต้าจิงว่าด้วยวิถี และเต๋อจิงว่าด้วยคุณธรรม ก่อนนักปราชญ์รุ่นหลังจะจัดแบ่งเนื้อหาทั้งหมดออกเป็น 81 บท

ชื่อ “เต้า-เต๋อ-จิง” ประกอบขึ้นจากสามคำที่มีความหมายลึกซึ้ง เต้า หมายถึงวิถีทางแห่งธรรมชาติ กฎ และมรรคา เต๋อ หมายถึงคุณธรรมหรือความดี ส่วนจิงหมายถึงคัมภีร์หรือวรรณคดีชั้นสูง เมื่อรวมกันจึงหมายถึงคัมภีร์ที่ว่าด้วยคุณสมบัติของเต้า ซึ่งสื่อถึงหลักคิดเรื่องโลกและชีวิตที่วางอยู่บนความสอดคล้องกับธรรมชาติ

สาระสำคัญของคัมภีร์คือการยึดมั่นในคุณธรรมและการดำเนินชีวิตตามหลักธรรมชาติ มากกว่าการปล่อยให้ชีวิตถูกปรุงแต่งไปตามตัณหาหรือความปรารถนาของมนุษย์ เนื้อหายังกล่าวถึงธรรมชาติและปรัชญาในเรื่องโลกและชีวิต รวมถึงแนวคิดเรื่องวิถีที่เข้าถึงแก่นแท้ของการดำรงอยู่ และศิลปะการปกครองที่สอนให้ผู้นำรักและเคารพความเป็นมนุษย์ของราษฎร ตลอดจนหลักการใช้ชีวิตในวิถีแห่งเต๋าที่เรียบง่าย สุขสงบ และลี้ลับ

แม้คำสอนจะเก่าแก่ยาวนานนับพันปี แต่เนื้อหาสาระยังสอดคล้องกับวิถีชีวิตของมนุษย์ได้ตลอดกาล จนคัมภีร์นี้ได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมายและแพร่หลายไปทั่วโลก ทั้งในแถบตะวันออกและตะวันตกในฐานะคัมภีร์แห่งลัทธิเต๋า

หากคุณสนใจปรัชญาที่ชวนกลับมาทบทวนวิถีชีวิตและการอยู่ร่วมกับธรรมชาติ เต้าเต๋อจิงก็เป็นบทอ่านที่ชวนให้ค่อย ๆ ไตร่ตรองทีละบทอย่างใจเย็น