หนังสือปกเดียวกันร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550 ฉบับลงประชามติ

ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ฉบับลงประชามติ คือเอกสารว่าด้วยรัฐธรรมนูญฉบับที่ 18 ของไทย ซึ่งจัดทำโดยสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สสร.) ขึ้นมาหลังการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในปี 2549 ก่อนจะนำออกเผยแพร่ให้ประชาชนได้ศึกษาก่อนการออกเสียงประชามติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2550 และผ่านความเห็นชอบด้วยเสียงข้างมากของผู้ที่มาใช้สิทธิ ก่อนจะประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยแทนที่รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พุทธศักราช 2549

เนื้อหาสาระของร่างฉบับนี้วางอยู่บนเจตนารมณ์สำคัญหลายประการ ทั้งการธำรงไว้ซึ่งเอกราชและความมั่นคงของรัฐ การให้ทุกศาสนาสถิตสถาพร การเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์ในฐานะประมุขและมิ่งขวัญของชาติ ตลอดจนการยึดถือระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขเป็นวิถีทางในการปกครองประเทศ

อีกหัวใจหนึ่งที่ปรากฏชัดคือการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชน เปิดให้ประชาชนมีบทบาทและมีส่วนร่วมในการปกครอง รวมถึงมีส่วนในการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐอย่างเป็นรูปธรรม มีการกำหนดกลไกของสถาบันทางการเมืองทั้งฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารให้มีดุลยภาพและทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพตามวิถีการปกครองแบบรัฐสภา ขณะเดียวกันก็ให้สถาบันศาลและองค์กรอิสระอื่นสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้โดยสุจริตเที่ยงธรรม

ในเชิงโครงสร้าง ร่างฉบับนี้ประกอบด้วยบทบัญญัติรวม 309 มาตรา เริ่มจากหมวดบททั่วไปที่วางหลักว่าประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียวจะแบ่งแยกมิได้ มีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และอำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย โดยพระมหากษัตริย์ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ

สำหรับกลไกฝ่ายนิติบัญญัติ ร่างนี้กำหนดให้รัฐสภาประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรซึ่งมีสมาชิกจากการเลือกตั้งรวม 480 คน แบ่งเป็นแบบแบ่งเขต 400 คน และแบบสัดส่วน 80 คน กับวุฒิสภาจำนวนรวม 150 คน ซึ่งมาจากการเลือกตั้งในแต่ละจังหวัดและจากการสรรหา ส่วนฝ่ายบริหารกำหนดให้คณะรัฐมนตรีประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีหนึ่งคนและรัฐมนตรีไม่เกิน 35 คน

รัฐธรรมนูญฉบับนี้ยังได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมในเวลาต่อมารวมสองครั้ง ทั้งประเด็นระบบการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และข้อกำหนดเกี่ยวกับการทำหนังสือสัญญาระหว่างประเทศ ก่อนจะสิ้นสุดผลบังคับใช้ในปี 2557 เอกสารฉบับนี้จึงเป็นหลักฐานสำคัญชิ้นหนึ่งของประวัติศาสตร์การเมืองไทย ที่บันทึกทั้งถ้อยคำหลักการและกลไกการปกครองที่ผ่านการตัดสินใจของผู้คนจำนวนมาก หากคุณสนใจการเมืองการปกครองหรืออยากทำความเข้าใจที่มาของกฎหมายสูงสุดฉบับหนึ่งของบ้านเรา ลองเปิดอ่านทีละหมวดทีละมาตราแล้วค่อย ๆ ขบคิดตามดูว่าแต่ละบทบัญญัติวางน้ำหนักไว้ตรงไหนและสะท้อนความคิดของผู้ร่างอย่างไร