หนังสือปกเดียวกันการเมืองภาคประชาชน

หนังสือเล่มนี้ชวนเรามองคำถามง่าย ๆ แต่ตอบยากว่า แท้จริงแล้วองค์กรทางการเมืองที่ผุดขึ้นมาในสังคมไทยนั้นเกิดขึ้นเพื่อตอบสนองใคร เพื่อประชาชนคนส่วนใหญ่ หรือเพื่อกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งกันแน่ แม้ขบวนการเหล่านี้จะเดินคู่ขนานมากับระบอบประชาธิปไตย แต่เมื่อเวลาผ่านไป เจตจำนงและทัศนคติของแต่ละองค์กรก็ค่อย ๆ ผกผันไปตามความเชื่อของตัวเอง โดยเฉพาะในยุคที่ทุกฝ่ายถูกบีบให้ต้องเลือกข้าง

เนื้อหาส่วนหนึ่งหยิบเอาปรากฏการณ์การเมืองมวลชนมาขบคิดผ่านประวัติศาสตร์ความคิดของแต่ละกลุ่มองค์กร ตั้งแต่การเมืองภาคประชาชนในฐานะขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคม ไปจนถึงการเป็นพื้นที่เผชิญหน้าและการต่อสู้เรื่องความชอบธรรม รวมถึงการปรากฏตัวของขบวนการที่เรียกตัวเองว่าการเมืองภาคประชาชน

อีกด้านหนึ่งยังพาเราย้อนดูฐานความคิดของการศึกษาการเมืองภาคประชาชน ทั้งที่มาจากปัญหาของขบวนการรากหญ้า จากประวัติศาสตร์การเมืองไทย จากทฤษฎีขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมแบบใหม่ และจากปัญหาประชาธิปไตยไทย พร้อมทั้งชี้ให้เห็นข้อจำกัดของความเข้าใจที่มีต่อเรื่องนี้

จุดหักเหสำคัญที่หนังสือหยิบยกมาถกคือการถือกำเนิดของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยและการขับไล่ระบอบทักษิณ ซึ่งทำให้เห็นชัดว่าการต่อสู้เรียกร้องในนามการเมืองภาคประชาชนเริ่มต่างจากอดีต ยังยึดรูปแบบสันติอหิงสาและเชิดชูการกระจายอำนาจเหมือนเดิมหรือไม่ ใครเป็นผู้กำหนดกลเกม และการต่อสู้ครั้งนั้นยังตรงกับเจตนารมณ์เดิมหรือเปล่า

เล่มนี้จึงไม่ได้หยุดอยู่ที่ตัวเลขหรือข้อมูลผิวเผิน แต่ตั้งคำถามกับสถานการณ์ที่ทุกฝ่ายต่างอ้างความชอบธรรมในการต่อสู้เพื่อประชาชน ทั้งที่เสียงของประชาชนเองก็ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างเต็มที่ หากคุณสนใจว่าการเมืองภาคประชาชนควรเป็นของใครและถูกใช้อย่างไร ลองเปิดเล่มนี้เพื่อตามหาคำตอบไปด้วยกัน