กฎ 80/20

กฎ 80/20 ของ Richard Koch เริ่มจากแนวคิดที่หลายคนเคยได้ยินมาบ้าง คือผลลัพธ์ส่วนใหญ่มักเกิดจากการกระทำเพียงส่วนเล็ก ๆ ย้อนไปในปี 1897 นักเศรษฐศาสตร์ Vilfredo Pareto สังเกตว่าความมั่งคั่งในอิตาลีกระจุกอยู่กับประชากรราว 20% จนแนวคิดนี้ถูกเรียกว่าหลักการพาเรโต และถูกนำไปใช้ทั้งในธุรกิจและการทหารมาตั้งแต่นั้น

เล่มนี้ชวนให้เห็นว่าหลักการดังกล่าวไม่ได้จำกัดอยู่แค่โลกธุรกิจ แต่ปรับใช้ได้กับหลายด้านของชีวิต ทั้งการงาน ความสุข ความสัมพันธ์ การจัดการเวลา และการตัดสินใจ ผู้เขียนอธิบายว่าปัจจัยนำเข้าทั้งหมดไม่ได้มีน้ำหนักเท่ากัน จึงควรระบุส่วนสำคัญส่วนน้อยที่ให้ผลลัพธ์มากที่สุด แล้วโฟกัสไปที่ตรงนั้น

กรอบการนำไปใช้ที่หนังสือเสนอมีลักษณะเป็นขั้นตอนคร่าว ๆ ขั้นแรกคือวิเคราะห์ว่าอะไรคือส่วน 20 และส่วน 80 ของเรา เช่น ลองสำรวจรสนิยมการดื่มเบียร์ของเพื่อน 100 คน หรือจับเวลาการทำงานจริงในแต่ละวัน ก็จะเห็นว่าเวลาที่ใช้โฟกัสกับงานตรงหน้าจริง ๆ มีเพียงส่วนเล็ก ขั้นที่สองคือจัดสรรเวลาและทรัพยากรให้ส่วนที่ได้ผลดีที่สุด หรือทำให้ช่วงเวลาที่ยังไม่ค่อยได้ผลกลายเป็นช่วงที่มีประโยชน์มากขึ้น ขั้นสุดท้ายคือการคำนึงถึงข้อจำกัด เช่น ตัดสิ่งที่ไม่จำเป็นออก มองหาวิธีทำงานใหม่ที่ช่วยให้ก้าวหน้าได้อย่างก้าวกระโดด แทนการมองประสิทธิภาพเป็นเส้นตรง และเมื่อเจอปัญหาก็ค่อย ๆ วิเคราะห์สาเหตุ แทนการโทษโชค

ในมุมธุรกิจ หนังสือยกตัวอย่างว่ากำไรส่วนใหญ่อาจมาจากลูกค้าเพียงกลุ่มเล็ก การดูแลกลุ่มนี้อย่างดี ควบคู่กับการลดต้นทุนหรือใช้ระบบอัตโนมัติกับลูกค้าส่วนที่เหลือ ก็เป็นแนวทางที่นำไปใช้ได้ เช่นเดียวกับการมองทีมขายที่ยอดขายส่วนใหญ่มักมาจากพนักงานไม่ถึงครึ่งทีม แล้วนำทักษะของกลุ่มนั้นมาเป็นมาตรฐานร่วม

ผู้เขียนยังพูดถึงกฎแห่งอำนาจที่เกี่ยวข้องกับหลักการนี้ เช่น การกระจายรายได้และการรับส่งข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต พร้อมสนับสนุนให้ผู้อ่านเลือกความเรียบง่าย ตัดงานและภาระที่ไม่จำเป็นออกไป เพื่อให้มีเวลาและพื้นที่กับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ

ถ้าคุณสงสัยว่าการโฟกัสเพียงไม่กี่สิ่งจะเปลี่ยนวิธีคิดและวิธีทำงานของเราได้มากแค่ไหน ลองติดตามวิธีที่ผู้เขียนพาเราวิเคราะห์ชีวิตและงาน บางทีคุณอาจได้เจอ 20% ที่ใช่ของตัวเองเช่นกัน