หนังสือปกเดียวกันบนปากเหว

บนปากเหว คือบันทึกชีวิตที่ อิสสริยา วิรัชศิลป์ หรือ “อ้อม” เล่าออกมาอย่างตรงไปตรงมา ตั้งแต่ความคิดฆ่าตัวตายที่วนเวียนอยู่ตั้งแต่ยังเด็ก ความรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าเพราะเชื่อว่าแม่ไม่รัก ปมเก็บกดในวัยเด็ก และการถูกล่วงละเมิดทางเพศ ซึ่งค่อย ๆ สะสมเป็นความเจ็บปวดที่เธอไม่รู้ว่าจะระบายออกทางไหน

เธอเล่าถึงการกลายเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าโดยไม่รู้ตัว การพึ่งยานอนหลับเพื่อบรรเทาความเครียดและความท้อแท้ การใช้ยาลดความอ้วนเพราะอยากสวย และการมียาเสพติดเป็นเพื่อนเพราะเข้าใจผิดว่านั่นคือความสุข จนถึงจุดที่ครอบครัวเห็นว่าต้องส่งเธอเข้ารับการบำบัดในโรงพยาบาลจิตเวช และวันที่เธอเริ่มลุกขึ้นสู้กับความจริงด้วยกำลังใจและความรักจากคนรอบข้าง

หนังสือเล่มนี้ยังพูดถึงมุมของคนที่อยู่ข้าง ๆ ผู้ป่วย โดยเฉพาะญาติที่อาจไม่ทันรู้ว่าคำพูดหรือการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจสามารถกลายเป็นแผลในใจได้ อ้อมตั้งใจให้เรื่องราวของเธอเป็นกระบอกเสียงให้คนเข้าใจโรคซึมเศร้ามากขึ้น และเป็นอุทาหรณ์ให้รู้จักสังเกตและดูแลคนที่กำลังเจ็บปวดอยู่เงียบ ๆ รวมถึงความคิดเรื่องการให้อภัยตัวเองและผู้อื่น ซึ่งเธอมองว่าทำให้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกลายเป็นประสบการณ์ชีวิตที่มีค่า

ถ้าคุณสนใจเรื่องราวของคนที่ต้องต่อสู้กับความมืดในใจ และอยากเข้าใจว่าคนรอบข้างจะช่วยเหลือผู้ป่วยซึมเศร้าได้อย่างไร บันทึกเล่มนี้อาจเป็นเพื่อนที่ชวนให้คุณค่อย ๆ ทบทวนและเปิดใจมองคนใกล้ตัวด้วยความเข้าใจมากขึ้น