เดินไปให้สุดฝัน

“เดินไปให้สุดฝัน” คือหนังสือสารคดีที่วินทร์ เลียววาริณ เล่าเส้นทางสายศิลปะของตัวเองไว้อย่างเป็นกันเอง ตั้งแต่ชีวิตของเด็กนักเรียนต่างจังหวัดที่รักการวาดรูป ไปจนถึงการใช้ชีวิตในต่างแดน และการลองผิดลองถูกกับงานหลากหลายบทบาท ทั้งการเป็นนักเขียนนิยายภาพเล่มละบาท สถาปัตยกรรม การออกแบบ งานโฆษณา และการเป็นนักเขียน

แม้เนื้อหาจะเดินไปตามประสบการณ์ในโลกศิลปะและความคิดสร้างสรรค์ แต่หนังสือเล่มนี้ก็ไม่ได้วางตัวเป็นอัตชีวประวัติเต็มรูปแบบเสียทีเดียว โทนเรื่องเป็นกันเอง สบาย ๆ และมีบางช่วงที่พาผู้อ่านก้าวเข้าไปสัมผัสพื้นที่ส่วนตัวของผู้เขียน จึงไม่แปลกที่หลายคนอาจรู้สึกว่ามันช่วยร่นระยะห่างระหว่างคนเขียนกับคนอ่านลง

อีกแง่มุมหนึ่งที่หนังสือแตะถึงคือการต้องรักษาสมดุลระหว่างโลกอุดมคติของศิลปะกับโลกพาณิชย์ ผู้เขียนเล่าให้เห็นบทเรียนจากประสบการณ์จริง ตอนหนึ่งในหน้า 116 ของหนังสือกล่าวถึงการหันไปเขียนเรื่องผีเพื่อตลาดเมื่อเรื่องที่อยากเขียนขายไม่ได้ และได้ข้อคิดว่าศิลปะมีข้อแม้ของการตลาดอยู่ด้วย นี่จึงเป็นเล่มที่น่าจะมีประโยชน์สำหรับคนทำงานศิลปะที่ต้องยืนอยู่ระหว่างสองโลกนั้น รวมถึงคนที่กำลังคิดจะก้าวเข้าสู่วงการพาณิชยศิลป์

ถ้าคุณเป็นคนที่สนใจเบื้องหลังการเดินทางของคนทำงานสร้างสรรค์ หรือกำลังมองหาบทเรียนเงียบ ๆ จากคนที่ลองผิดลองถูกมาก่อน ลองเปิดเล่มนี้แล้วเดินตามไปทีละบทดูนะคะ บางเรื่องราวอาจทำให้คุณหันกลับมาคิดถึงเส้นทางของตัวเองในแบบที่ไม่คาดคิดก็ได้