ราชสำนักจีนหันซ้าย โลกหันขวา

หนังสือเล่มนี้พาเราย้อนไปมองศตวรรษที่ 18 และ 19 ช่วงเวลาที่โลกตะวันตกและตะวันออกโคจรมาบรรจบกันอย่างเข้มข้น พร้อมตั้งคำถามที่ชวนคิดว่าเหตุใดปัญญาชนหัวก้าวหน้าของจีนจึงไม่อาจพาประเทศก้าวเข้าสู่ความทันสมัยได้เร็วกว่านี้ ทั้งที่ความเปลี่ยนแปลงของโลกกำลังผลักดันทุกชาติให้Adjustตัว คำตอบไม่ได้อยู่แค่การปัดความผิดให้ชนชั้นนำหัวโบราณหรือราษฎรผู้ไร้การศึกษาเท่านั้น แต่หยั่งรากลึกอยู่ในระบอบและแนวคิดที่ฝังตัวอยู่ในวัฒนธรรมจีนมาอย่างยาวนานนับพันปี

เนื้อหาชวนให้เทียบเคียงผู้คนและเหตุการณ์สำคัญของจีนกับของโลกตะวันตกอย่างเป็นคู่ ๆ ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิคังซีกับซาร์ปีเตอร์ที่ 1 ผู้เลือกเส้นทางการปกครองประเทศต่างกัน หรือขุนนางใหญ่ของจีนกับนายกรัฐมนตรีของอังกฤษที่สะท้อนโครงสร้างอำนาจคนละแบบ เราจะได้เห็นชีวิตของหลี่หงจางคู่กับอิโต ฮิโรบูมิ ในฐานะตัวแทนการปฏิรูปของสองชาติเอเชีย และภาพของพระนางซูสีไทเฮาที่ถูกวางเทียบกับพระราชินีวิกตอเรีย ทั้งยังมีหงซิ่วเฉวียนเทียบกับไซโง ทากาโมริ หลินเจ๋อสวีกับวะตะนะเบะ คาซัน และจักรพรรดิกวงซวี่กับจักรพรรดิเมจิในห้วงเวลาสำคัญของการปฏิรูปประเทศ

นอกจากนี้ยังพาไปดูเส้นทางที่จุดประกายความคิดของคังโหย่วเหวยและฟูกูซาวะ ยูกิจิ ผ่านปลายปากกา รวมถึงชะตากรรมของเฉาเสวี่ยฉินที่ถูกมองเคียงข้างเชกสเปียร์ และคำถามเรื่องบิดาผู้สร้างชาติที่ชวนขบคิดว่าทำไมซุนยัตเซ็นจึงไม่อาจเป็นจอร์จ วอชิงตันของจีน บทสรุปที่ชวนตั้งคำถามปิดท้ายไว้ว่า แท้จริงแล้วเราอยากได้ระบอบการปกครองที่ดี หรือเพียงอยากได้กษัตริย์ที่ดีกันแน่

หากคุณสนใจประวัติศาสตร์จีนที่เชื่อมโยงกับบริบทโลก และชอบมองความเปลี่ยนแปลงผ่านชีวิตของผู้คนและความคิดเบื้องหลังการปกครอง หนังสือเล่มนี้น่าจะชวนให้คุณค่อย ๆ ติดตามว่าอุปสรรคทางวัฒนธรรมและระบอบเหล่านั้นหล่อหลอมเส้นทางของจีนมาอย่างไร