ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ

ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ ของวรพจน์ พันธุ์พงศ์ คือหนังสือรวมความเรียงคัดสรรที่รวบรวมผลงานจากคอลัมน์ “being there” ในนิตยสาร IMAGE และคอลัมน์ “เต้นรอบกองไฟ” ในนิตยสาร GM ซึ่งตีพิมพ์ในช่วงปี 2547–2549 ช่วงเวลาที่ชีวิตของผู้เขียนต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงในหลายด้าน ทั้งเรื่องการงานและสัมพันธภาพส่วนตัว เนื้อหาของเล่มจึงเคลื่อนไปพร้อมกับการทบทวนความคิดความเห็นของผู้เขียนที่ค่อย ๆ หักเหออกจากกระแสหลักของสังคมมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อในระบอบประชาธิปไตย เทคโนโลยี หรือทุนนิยม แต่เพราะมองเห็นว่าสิ่งเหล่านั้นอาจไม่เหมาะ ไม่พอดี และไม่ได้นำมาซึ่งความสุขเสมอไป จึงเป็นเหตุให้ต้องออกตามหาหนทางอื่นสำหรับตัวเอง

ตลอดเล่ม ผู้อ่านจะได้พบกับบทความสั้น ๆ ที่หยิบเอาเรื่องใกล้ตัวและภาพธรรมดาในชีวิตมาคิดต่อ ตั้งแต่ความทรงจำเรื่องจักรยีานที่โลกนี้เคยมี ปลาในน้ำและชาวนาในนา การรอเรือ ความหมายของแขนขาในความรัก ไปจนถึงบทสนทนาเรื่องเงิน ความเงียบ และเศรษฐศาสตร์ง่าย ๆ ที่เกิดขึ้นในรถแท็กซี่ รวมถึงแง่คิดเรื่องบาดแผลบางชนิดที่ไม่ได้เกิดจากความผิดของเราเอง จดหมายถึงนักสู้ และการนั่งมองหมาอยู่ที่บ้าน

นอกจากนี้ยังมีบทที่พาไปสู่ความสงบและความหมายที่ลึกกว่าเดิม เช่น แพไม้ไผ่กับแม่น้ำและความเงียบ วัดกับใจ ทะเลกระดาษ ดอยมูเซอกับคำถามว่าใจของใครคนหนึ่งอยู่ที่ไหน ทางธรรมดา โลกที่มีเพียงทางผ่าน ตลอดจนบทส่งท้ายอย่าง “ถึงเพื่อน” ที่ชวนกลับมาคิดถึงความสัมพันธ์และสิ่งที่เรายึดถือ

แม้ชื่อเล่มจะชวนให้นึกถึงห้องรก ๆ ที่ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ ซึ่งเป็นอีกบทหนึ่งในสารบัญ แต่ภาพนั้นก็ทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตที่เรียบง่ายและถอยออกมาจากความเร่งรีบของโลกสมัยใหม่ ชวนให้เราตั้งคำถามกับสิ่งที่เคยเชื่อว่าเป็นความจำเป็น และลองมองหาความพอดีในแบบของตัวเอง หากคุณกำลังสนใจข้อเขียนที่ชวนคิดเรื่องชีวิต สังคม และการเลือกทางเดินของตัวเอง เล่มนี้อาจเป็นเพื่อนร่วมทางที่ชวนให้คุณค่อย ๆ อ่านและทบทวนไปพร้อมกัน