นั่งคุยกับความตาย

หนังสือ "นั่งคุยกับความตาย" ของเชิด ทรงศรี เล่มนี้รวบรวมข้อเขียนจากคอลัมน์ชื่อเดียวกันในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เขาใช้เล่าถึงชีวิตส่วนตัวในอีกมิติหนึ่ง นอกเหนือจากผลงานกำกับภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักกันดี

เนื้อหาในเล่มจึงพาเราไปรู้จักตัวตนของชายผู้อยู่เบื้องหลังภาพยนตร์ไทยหลายเรื่อง ผ่านเรื่องเล่าที่ถ่ายทอดประสบการณ์และความคิดคำนึงของเขาเอง โดยแต่ละช่วงของบทจะปรากฏภาพถ่ายในแต่ละช่วงวัยประกอบอยู่ด้วย ทำให้เห็นเส้นทางชีวิตที่ค่อย ๆ ก่อร่างขึ้นทั้งในฐานะคนทำงานภาพยนตร์และในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่ง

จุดที่น่าสนใจคือการที่หนังสือวางเรื่องความตายไว้คู่กับอีกเล่มที่ว่าด้วยความรัก ราวกับสองด้านของชีวิตที่ผู้เขียนเลือกจะพูดถึงอย่างตรงไปตรงมาและไม่ปิดบัง ผู้อ่านจะได้เห็นวิธีที่เขาใคร่ครวญถึงความตายด้วยท่าทีที่แตกต่างจากความกลัวจนเกินไป จนชื่อหนังสือที่ว่า "หนังชีวิตที่ไม่ยอมให้ความตายมากำกับ" สื่อถึงแก่นความคิดนี้ได้ชัดเจน

สำหรับใครที่ชื่นชอบภาพยนตร์ไทยและอยากทำความรู้จักเบื้องหลังของวงการผ่านมุมมองส่วนตัวของคนที่คลุกคลีอยู่กับมันมาlong เล่มนี้ชวนให้ค่อย ๆ อ่านแล้วนั่งคิดตามไปด้วยกันกับบทสนทนาที่เขามีกับความตาย