หนังสือโป๊

หนังสือโป๊ ของอุดม แต้พานิช เปิดด้วยความคิดที่ชวนให้ฉุกคิดว่า การเขียนหนังสือก็คือการโป๊แบบหนึ่งเหมือนกัน แต่มันเป็นการโป๊ที่ไม่เกี่ยวกับร่างกายเลย มันคือการเปลือยความซื่อบื้อของตัวเองออกมาให้คนอื่นเห็นแบบไม่ปิดบัง

อุดมเรียกการเขียนแบบนี้ว่า โป๊กบาล คือโป๊กันทางสมอง ปล่อยความซื่อบื้อออกมาโดยไม่คิดปิดบัง สิ่งที่ถูกเปิดออกมาให้เห็นจึงมีทั้งหูด กลาก ไฝ หรือข้อบกพร่อง ความไม่สวยงามของตัวเอง แล้วเขาก็ชวนตั้งคำถามเชิงขบขันต่อว่าของแบบนี้มันเป็นภัยต่อชาติบ้านเมืองกันมากน้อยแค่ไหน

อีกเหตุผลที่ทำให้หนังสือเล่มนี้เกิดขึ้น คือภาพของแผงหนังสือที่เต็มไปด้วยโป๊ผู้ใหญ่ เด็กและคนหนุ่มสาวต้องซื้อ ต้องถือ ต้องอ่านกันอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ กลัวเสียภาพพจน์ เล่มนี้จึงตั้งใจทำเป็นหนังสือโป๊ให้เด็กดู เป็นเล่มที่คุณหนู ๆ อย่างพวกเราหยิบอ่านได้อย่างเปิดเผย เดินอ่านได้โดยไม่ต้องกลัวเสียภาพพจน์

ในด้านรูปแบบ ตัวเล่มจัดเป็นงานเขียนประเภทรวมเรื่อง คือรวมข้อเขียนของอุดมไว้ด้วยกัน จึงอ่านไล่เป็นเรื่องยาวก็ได้ หรือหยิบอ่านทีละตอนก็ได้ตามจังหวะที่เราสะดวก

ถ้าใครอยากรู้ว่าการเปิดความซื่อบื้อของตัวเองออกมาแบบไม่ปิดบัง จะถูกเล่าเป็นเรื่องชวนขำและชวนคิดต่อได้อย่างไร ลองเปิดหนังสือโป๊เล่มนี้ดู ไม่ต้องหลบ ไม่ต้องซ่อน อ่านได้เต็มที่เหมือนที่ผู้เขียนตั้งใจไว้เลย